خوش به حال ...
خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ...
به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ...
مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... آفتابي شه...!!!
کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ...
كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ...
بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده ... انگار نه انگار كه غمي بوده ...
همه چيز فراموشت بشه ...!!! كاش مي شد
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 22 توسط صولت شریفی
|