MIواداره ی کلاس

کلاس درس ، نوعی اجتماع کوچک به شمار می آید که شهروندان آن را دانش آموزان تشکیل می دهند و این شهروندان ، هر یک نیازها و علایق خاصّ خود را دارند. از همین رو ، برنامه ها ، قوانین ، مقررات و آیین  نامه ها ، از جمله بخش های اساسی زیربنای کلاس های درس محسوب می شود . تئوری MI ، هر چند طرحی را برای اداره ی کلاس درس ارائه نمی کنند ؛ اما توجه آموزگاران به ستوه آمده را به بُعد تازه ای از انواع روش های اداره ی کلاس معطوف می کنندو آنها را از اداره ی راحت کلاس ، اطمینان می بخشد.

جلب توجه دانش آموزان:

بهترین مثال کاربرد تئوری MI در زمینه ی اداره ی کلاس درس را ، در شیوه هایی می توان دید که آموزگاران برای معطوف ساختن توجه دانش آموزان در شروع کلاس یا هنگام یادگیری یک فعالیت جدید ، به کار می برند . سال ها پیش در یکی از برنامه های کمدی ، به طور طنز آمیز، تلاش معلمی برای آرام کردن کلاس ، به نمایش گذاشته شد. این معلم برای ساکت کردن دانش آموزان با صدای بلند گفت : «بچه ها !» اما این کار تأثیری در آرام کردن آنان نداشت .وقتی دانش آموزان را سرگرم صحبت دید ، جیغ زنان گفت:« خفه شوید!!!!» بالاخره کلاس ساکت شد اما لحظاتی بعد دوباره گفت وگو شروع شد . بنابراین معلم چندین بار با صدای بلندتری فریاد زد:« بچه ها !!!... بچه ها!!!... خفه شوید !!!!» و بار دیگر آرامش در کلاس حاکم شد. معلم این کار را چندین مرتبه تکرار کرد، تا این که سرانجام بی نتیجه بودن تلاش هایش ، به طور تأسف باری ( وخنده آور)آشکار شد.

دیدن این صحنه ، اغلب موجب خنده ی معلمان می شود؛ زیرا خود نیز عموماً دچار این مشکل شده اند . از نقطه نظر تئوری هوش های چند گانه ، صرفاً استفاده از کلمه ها برای آرام کردن کلاس- روش زبانی – کمترین تأثیر را در معطوف ساختن توجه دانش آموزان خواهد داشت؛ زیرا درخواست زبانی معلمان (به عنوان یک شخص ) ، اغلب در سخنان و بیانات زبانی دانش آموزان ناپدید می شودو موجب می گردد تا آنان ، صدای معلم را از صداهای اطراف خود تشخیص ندهند و همین علت عدم توجه آنان به گفته های معلم است . در زیر به شیوه هایی برای جلب توجه دانش آموزان درکلاس درس اشاره شده :

شیوه زبانی .روی تخته بنویسید : «لطفاًساکت».

شیوه موسیقایی.یک عبارت ریتمیک را همراه با دست زدن بیان کنید و از دانش آموزان بخواهید تا آن را تکرارکنند.

شیوه حرکتی – جسمانی .انگشت اشاره ی خود را به علامت سکوت ، روی لب ها بگذارید و دست دیگرتان را بالا ببرید . از دانش آموزان بخواهید تا حالات شما را انعکاس دهند.

شیوه مکانی .تصویری از یک کلاس مرتب و آرام را روی تابلو قرار دهید و با چوب به آن اشاره کنید.

شیوه منطقی –ریاضی.با استفاده از یک ساعت وقت نگهدار ، مقدار زمان تلف شده را محاسبه کنید و آن را روی تخته بنویسید . دانش آموزان را مطّلع سازید که عدد نوشته شده را محاسبه کنید و آن را روی تخته بنویسید . دانش آموزان را مطّلع سازید که عدد نوشته شده روی تخته ، مقدار زمانی را نشان می دهد که از ساعت آموزش کم شده است و جلسه بعد باید جبران شود.

شیوه میان فردی .درگوش یکی از دانش آموزان آهسته بگویید : «اکنون ، وقت شروع درس است . آن را به دیگران هم بگو. » و آن گاه منتظر بمانید تااین گفته به کل کلاس ابلاغ شود.

شیوه طبیعت گرایانه . صدای سوت گوش خراش یک پرنده (یاکمی بهتر) یا یکی از حیوانات را پخش کنید . در این حالت ، اگر حیوانی را در کلاس داشته باشید ، تمام توجهات به سمت او معطوف خواهد شد!

مطالعه این ترفندها ، شیوه هایی را به ما می شناساند که می توان از آنها در سایر برنامه های کلاسی ، از قبیل آماده سازی دانش آموزان برای شروع مطلب جدید ، فعالیت های اجرایی ، دادن آموزش های لازم و ایجاد گروه ها ی کوچک استفاده کرد.